Depresja – cichy zabójca! Uważaj!

Psycholog, psycholog dziecięcy dla Ciebie

Depresja – cichy zabójca! Uważaj!

O depresji słów kilka

Jak rozpoznać depresję? Czym jest? Skąd się bierze? Jak powrócić do życia, bądź jak pomóc osobie cierpiącej na depresję odzyskać siły? Na wszystkie te pytania odpowiedź znajdziesz w poniższym tekście.

Czym jest depresja?

Depresja jest chorobą, którą bezwzględnie należy leczyć. Ostatnio w europie świadomość na temat tej dolegliwości rośnie, coraz więcej osób, również tych z pierwszych stron gazet, przestaje wstydzić się swojego problemu i otwarcie o tym mówić, jednak to w dalszym ciągu są wyjątki. Czym jednak jest depresja? Według WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) “…depresja jest wiodącą przyczyną niezdolności do pracy na świecie…”. Jednak owa niezdolność to pojęcie bardzo ogólnikowe i dla wielu osób zbyt słabo obrazuje temat. Zaburzenie psychiczne jakim jest depresja, dotyka w europie aż do 27 procent społeczeństwa.

Często pozostaje niezauważalna i niezdiagnozowana przez długi czas. Długotrwałe obniżenie nastoju, staje się codziennością osoby chorej. Dla osób z otoczenia może być ono odbierane jako cecha charakteru, apatyczność, pesymizm. Bardzo często zdarza się również że osoba cierpiąca na depresję, choruje w samotności. W gronie bliskich, znajomych, w pracy często potrafi uwodzić swoją przebojowością, humorem. Dlatego właśnie w tak wielu przypadkach, depresja pozostaje często bardzo długo nierozpoznana.

Objawy depresji

Depresja jest często kojarzona w społeczeństwie z fanaberią, melancholią. Jest to bardzo błędne założenie, przez które wiele faktycznie chorych osób, wstydzi się szukać pomocy.

Głównymi objawami z którymi borykają się osoby w depresji jest utrata radości z życia, zaburzenia snu (bezsenność w nocy, senność i zmęczenie za dnia). Stopniowo zaczynają pojawiać się kolejne objawy, takie jak utrata odczuwania przyjemności z rzeczy które do tej pory cieszyły, były naszym hobby, zainteresowaniami. Zanika zainteresowanie przyjemnościami cielesnymi. Potrzeby higieniczne schodzą na boczny tor. Wówczas gdy osoba chora na depresję, nie ma koniecznej potrzeby wyjścia z domu, nie ma też potrzeby dbania o siebie. Do tych objawów dochodzą również: problemy z koncentracją, nieustające poczucie winy, zaburzenia apetytu, częste bóle brzucha i biegunki, a także w najgorszym stadium – myśli samobójcze.

Skąd bierze się depresja?

Przyczyny powstawania depresji bywają trudne do rozpoznania i do każdego przypadku należy podchodzić indywidualnie. Najczęstszymi powodami pojawienia się zaburzeń są:

  • Czynniki biologiczne (takie jak przewlekłe choroby, uwarunkowania genetyczne, uzależnienia)
  • Czynniki psychologiczne (śmierć bliskiej osoby, utrata pracy, rozwód, zadłużenia)
  • Czynniki społeczne (trudna sytuacja materialna lub mieszkaniowa, samotność, problemy zawodowe)

Leczenie

Jeśli zauważamy u siebie długotrwałą obecność któregokolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy skonsultować się z lekarzem pierwszego kontaktu lub psychologiem. W przypadku rozpoznania depresji lub zaburzeń depresyjnych, dostaniemy skierowanie do specjalisty – w tym przypadku, lekarza psychiatry. Jeśli jesteśmy pewni tego że mamy depresję i aby uniknąć wielokrotnego omawiania swojego problemu różnym lekarzom, możemy również sami, bezpośrednio zgłosić się do gabinetu psychiatry lub poradni zdrowia psychicznego.

Najpopularniejszą obecnie metodą leczenia jest terapia poznawczo – behawioralna. Polega ona na uświadomieniu pacjentowi, jego własnego wpływu na swoje myślenie i postępowanie. Jeśli zajdzie taka potrzeba lekarz może wdrożyć również leczenie farmakologiczne, które ułatwi funkcjonowanie w codziennym życiu. Czas trwania takiego leczenia jest różny i zależy w dużej mierze od indywidualnego nastawienia na terapię.

Jak możemy pomóc osobie chorej na depresję?

Przede wszystkim nie należy bagatelizować sprawy. Jeśli widzimy że z bliską nam osobą dzieje się coś niedobrego, powinniśmy sami, w delikatny sposób, namówić ją na wizytę u lekarza lub specjalisty. Dla chorego, często nawet rozmowa o jego stanie zdrowia z kimś bliskim, daje bardzo pozytywne efekty. Taka osoba przestaje mieć poczucie, że jest sama ze swoimi problemami.

W rozmowie z chorym należy unikać następujących stwierdzeń:

  • Weź się w garść” – często nawet nie wiemy ile wysiłku na codzień kosztuje osobę chorą to, by jakoś funkcjonować
  • Inni mają gorzej / Przecież masz wszystko” – chory na depresję tego nie widzi
  • Musisz zrobić tak i tak” – dla osoby w depresji nie ma nic trudniejszego niż “musienie” czegoś.

Takie sformułowania mogą tylko zaszkodzić choremu, musimy więc ostrożnie dobierać słowa, a przede wszystkim uważnie słuchać i dawać wsparcie.